Sivas · Hafik
Yaylaların, tarlaların ve gölet manzarasının kesiştiği bir Anadolu köyü. Turnaların uğrağı, toprağa emek verenlerin yurdu.
Burası sadece bir köy değil; yüzyıllardır süren bir yaşam biçiminin, göç yollarının ve emeğin üzerine kurulu bir hikâye.
Gedikçayırı, Sivas'ın Hafik ilçesine bağlı; halk arasında hâlâ eski adı Alıçlıağıl ile de anılan bir köy. Yükseklerde kurulmuş, geniş çayırlarla çevrili, ufkunda ovanın suları görünen bir yerleşim.
Bu site, köyün doğasını, tarihini ve bugününü; köylülerin kendi çektiği fotoğraflarla ve olabildiğince doğrulanabilir kaynaklara dayanarak anlatmak için hazırlandı.
Az haneli, çok emekli bir yerleşimin kendi sesinden anlatımı.
Gedikçayırı, nüfusu az ama yaşamı yoğun bir köy. Kalıcı olarak çoğunlukla yaşlı nüfusun yaşadığı, yaz aylarında ise şehirlerde yaşayan köy çocuklarının ve torunlarının geri döndüğü bir yer.
Günlük ritim hâlâ mevsimlere göre şekilleniyor: bahar ekim, yaz otlatma ve hasat, kış ise dinlenme ve toplu sohbet zamanı.
Köyün resmî adı Gedikçayırı olsa da, yöre halkı arasında eski adı Alıçlıağıl hâlâ yaşıyor. Bu isim, çevrede bolca yetişen alıç ağaçlarına ve hayvanların barındığı ağıllara işaret ediyor olabilir.
Bugünkü adındaki "çayır" da tesadüf değil: köyü çevreleyen geniş otlaklar, hem ismine hem de geçim biçimine damgasını vurmuş.
Köyün sosyal dokusunu ayakta tutan şey, büyük ölçüde paylaşma alışkanlığı: imece usulü yardımlaşma, ortak sofralar, bahçelerde kurulan uzun sohbetler.
Yaz aylarında köy gözle görülür şekilde kalabalıklaşır; şehirde doğmuş çocuklar için Gedikçayırı, hâlâ "memleket" demektir.
Köyün eski ve yeni adları, kökenleri ve bunların anlattığı hikâye.
Göç yolları üzerindeki kuşlar ve köyün ambleminde neden turna olduğu.
Köyün geçim kaynaklarına ve mevsimlik yaşam ritmine yakından bakış.
Eski karelerin anlattıkları ve köy arşivini birlikte büyütmek.
